พายเนยถั่วแบบไม่ต้องอบ
พายเนยถั่วแบบไม่ต้องอบ คนรักถ้วยเนยถั่วอันนี้เหมาะสำหรับคุณ! เปลือกโอรีโอช็อกโกแลตโรยหน้าด้วยเนยถั่วนุ่มๆ ครีมมะพร้าว และถ้วยเนยถั่วสับสำหรับพายเนยถั่ววีแกนแบบไม่ต้องอบที่ไม่อาจต้านทานได้
ก่อนอื่น เรามาพูดถึงเปลือกโอรีโอกันก่อน กรอบและรสช็อคโกแลตเป็นฐานที่สมบูรณ์แบบสำหรับพายของเรา และเนื่องจากเราไม่ได้อบ คุณจึงไม่ต้องกังวลกับภัยพิบัติจากเปลือกโลกที่อาจเกิดขึ้น ไม่มีรอยแตกหรือหดตัวที่นี่!
ต่อไปเป็นการเติม มันเบาและฟูด้วยเนยถั่วและครีมชีสมังสวิรัติรสเปรี้ยวในปริมาณที่พอเหมาะเพื่อให้มีรสชาติคล้ายกับชีสเค้กที่ไม่ต้องอบ และเพื่อยกระดับขึ้นไปอีกขั้น เรากำลังเพิ่มชั้นครีมวิปปิ้งวานิลลาลงไปด้านบน แนะนำ TZATZIKI DIP แบบโฮมเมด

ฉันสามารถแช่แข็งสูตรนี้ได้หรือไม่?
ใช่ พายเนยถั่วแบบไม่ต้องอบนี้สามารถแช่แข็งเพื่อเก็บไว้ได้นานขึ้น เพียงห่อมันให้แน่นด้วยแรปพลาสติกหรือวางของเหลือไว้ในภาชนะสุญญากาศ เมื่อพร้อมที่จะรับประทาน ให้ละลายพายในตู้เย็นก่อนเสิร์ฟ
วัตถุดิบ
เปลือก:
- โอรีโอ 1 ห่อคุกกี้ 36 ชิ้น 14.3 ออนซ์ หรือ 405 กรัม (หรือคุกกี้แซนด์วิชไส้ครีมช็อกโกแลตอื่นๆ )
- เนยวีแกน ละลาย 4 ช้อนโต๊ะ ( 58 กรัม)
ไส้เนยถั่ว
- เนยถั่ว 1 ถ้วย 255 กรัม
- ครีมชีสวีแกน 8 ออนซ์ นิ่มลง (226 กรัม)
- น้ำตาลผง ⅔ ถ้วย 80 กรัม
- วิปครีมมะพร้าว 1 ชุด ( 1 ½ ถ้วย)
- เกลือ ¼ ช้อนชา
วิปครีมมะพร้าว
- วิปครีมมะพร้าว 1 ชุด ( 1 ½ ถ้วย)
- สารสกัดวานิลลา 1ช้อนชา 4 กรัม
วิธีทำ พายเนยถั่วแบบไม่ต้องอบ
- ในเครื่องเตรียมอาหาร ให้ตีโอรีโอเป็นจังหวะจนกลายเป็นชิ้นเล็กๆ โอนเศษคุกกี้ลงในชามแล้วใส่เนยมังสวิรัติที่ละลายแล้ว ผสมให้เข้ากันจนเศษเคลือบสม่ำเสมอ
- กดส่วนผสม Oreo crumb ลงด้านล่างและด้านบนด้านข้างของจานพายขนาด 9 นิ้ว เพื่อสร้างชั้นเปลือกที่เท่ากัน วางเปลือกในตู้เย็นเพื่อให้เย็นในขณะที่คุณเตรียมไส้
- ในชามผสมขนาดใหญ่ ผสมเนยถั่ว น้ำตาลผง เกลือ และครีมชีสมังสวิรัติแบบนิ่มเข้าด้วยกัน ผสมจนเนียนและเข้ากันดี ค่อยๆ ใส่วิปปิ้งครีมมะพร้าวที่เตรียมไว้ลงไป จนกระทั่งไส้เนียนและเป็นครีม
- ใส่เนยถั่วลงในเปลือกโดยเกลี่ยให้ทั่ว ใส่ในตู้เย็นอย่างน้อย 4 ชั่วโมงหรือข้ามคืน
- เตรียมวิปครีมมะพร้าวชุดต่อไป ค่อยๆ ใส่ vanilla extract ลงในวิปครีม
- ทาวิปครีมมะพร้าวให้ทั่วไส้เนยถั่ว
- โรยถ้วย Reese’s ที่สับแล้วลงบนชั้นวิปปิ้งครีม
Credit ufa168
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *